ชื่อเครื่องสำอางเป็นข้อมูลทางกฎหมายที่ต้องใช้จดแจ้งกับ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา และถูกบันทึกในระบบอย่างเป็นทางการ หากชื่อมีลักษณะกล่าวอ้างสรรพคุณทางยา โฆษณาเกินจริง หรือทำให้เข้าใจผิด อาจถูกปฏิเสธทันที แม้สูตรและเอกสารอื่นจะถูกต้องครบถ้วนก็ตาม ดังนั้นชื่อจึงเป็นด่านสำคัญที่กำหนดความราบรื่นของการยื่นขอ อย. ตั้งแต่ต้นทาง

โดยหลักกฎหมาย เครื่องสำอางมีวัตถุประสงค์เพื่อทำความสะอาด บำรุง หรือปรับสภาพผิวภายนอก ไม่สามารถกล่าวอ้างการรักษาโรคได้ การใช้คำว่า “รักษา”, “แก้โรค”, “หายขาด” หรือคำในลักษณะเดียวกัน อาจทำให้ผลิตภัณฑ์ถูกตีความว่าเป็นยา ซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมายที่เข้มงวดกว่า จึงมีความเสี่ยงสูงที่จะไม่ผ่านการพิจารณาและต้องแก้ไขชื่อก่อนยื่นใหม่

คำว่า Treatment, Therapy, Cure หรือ Clinical มักใช้ในบริบททางการแพทย์ หากนำมาใช้ในชื่อเครื่องสำอางโดยไม่มีความเหมาะสม อาจทำให้ผู้บริโภคเข้าใจว่าเป็นผลิตภัณฑ์รักษาเฉพาะทาง ซึ่งเกินขอบเขตของเครื่องสำอางทั่วไป การใช้คำเหล่านี้จึงควรระมัดระวังอย่างยิ่ง เพราะอาจถูกพิจารณาว่าสื่อถึงการบำบัดโรค และเสี่ยงต่อการถูกปฏิเสธการรับจดแจ้ง

แม้ผู้ก่อตั้งจะเป็นแพทย์จริง การใช้คำว่า “หมอ”, “แพทย์” หรือ “คลินิก” ในชื่อสินค้า อาจทำให้ผู้บริโภคเข้าใจว่าผลิตภัณฑ์ได้รับการรับรองทางการแพทย์โดยตรง หรือใช้ในสถานพยาบาล หากไม่มีหลักฐานหรือใช้ในลักษณะเกินข้อเท็จจริง อาจเข้าข่ายทำให้เข้าใจผิดและไม่ผ่านการพิจารณา จึงควรประเมินความเหมาะสมอย่างรอบคอบก่อนยื่นขอ อย.

เมื่อชื่อเครื่องสำอางไม่ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการ ผู้ประกอบการอาจต้องแก้ไขเอกสารและยื่นขอ อย. ใหม่ เสียค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม และล่าช้าในการเปิดตัวสินค้า บางกรณีอาจต้องปรับเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ทั้งหมด ทำให้ต้นทุนเพิ่มขึ้น หากวางจำหน่ายไปแล้วอาจถูกสั่งระงับการขาย ซึ่งกระทบต่อภาพลักษณ์และความน่าเชื่อถือของแบรนด์ในระยะยาว